Lingewaard Natuurlijk mei 2020

Koolwitjes vliegen uit

Mijn jongste kreeg het onderwerp kriebelbeestjes van school. Met als opdracht rupsen zoeken in de tuin. Na een paar zoekrondes in de tuin gaf hij het op: er waren gewoon geen rupsen te vinden! Totdat ik ze zag bij de Judaspenning in de voortuin. Mooie groene rupsen met een zwart vlekkenpatroon. Netjes verzamelden wij ze en namen genoeg blaadjes voor hun mee om te eten. Eten konden ze goed! Rupsje nooit-genoeg was er niets bij. Na een tijdje bleven ze stil aan een draadje hangen van een kaal gegeten takje. “Zijn ze dood?” vroeg mijn jongste gelijk. “Nee, ze gaan naar hun volgende fase: ze verpoppen” Het was vreemd om te zien dat het rupsenhuidje als een jasje werd uitgedaan en de pop aan een paar draadjes bleef hangen. Bij elk zuchtje wind kwispelde de pop met zijn achterste. Ik las dat ze ongeveer 11 dagen in de pop zouden zitten, maar door het tegenvallende weer hielden ze het langer vol dan 11 dagen. Gekreukt kropen ze uit de pop en hadden zeker nog een paar uur nodig om die kreukels in de vleugels glad te krijgen. Maar het moment was daar: voorzichtig op de vinger laten stappen en trots laten zien dat jouw ‘huisdier’ nu eindelijk klaar is om de wijde wereld in te gaan. Om dan 10 tot 20 dagen rond te fladderen en de cyclus van eitje-rups-pop-vlinder weer te starten. We hebben van het moment genoten.

Sandra Brookman-Bak natuurgids bij Stichting Lingewaard Natuurlijk

Archief van Nieuwsberichten

© 2020

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑